Η φαντασία στην προσευχή (γ. Ιωσήφ Βατοπαιδινού)

Είναι πολύ απαραίτητο, όταν λέγεται η ευχή, να μην παριστάνεται στον νου καμιά εικόνα, ούτε του Δεσπότου μας Χριστού υπό οιανδήποτε μορφή, ούτε της Κυρίας Θεοτόκου ή κάποιου άλλου προσώπου ή παραστάσεως.
Η εικόνα είναι ο τρόπος του σκορπισμού του νου. Πάλιν διά μέσου της εικόνος γίνεται η είσοδος των λογισμών και της πλάνης. Ο νους να μένη στην έννοια των λόγων της ευχής και με πολλή ταπείνωση να δέχεται ο άνθρωπος το θείον έλεος. Οι τυχόν φαντασίες ή φώτα ή κινήσεις και κρότοι και θόρυβοι είναι απαράδεκτα, ως διαβολικά τεχνάσματα προς παρεμπόδιση ή παραπλάνηση. Ο τρόπος της παρουσίας της Χάριτος στους εισαγωγικούς είναι χαρά πνευματική ή δάκρυα ήρεμα και χαροποιά ή ήρεμος φόβος εκ της μνήμης των αμαρτιών προς αύξηση του πένθους και του κλαυθμού.

ΠΗΓΗ: Περιοδικό Αγιορείτικη μαρτυρία - Τριμηνιαία έκδοσις ιεράς μονής Ξηροποτάμου - Τεύχος 8-9 ΙΟΥΝΙΟΣ ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 1990 [4]

synaxipalaiochoriou.blogspot