"Κάποτε συνάντησα στο ἀεροδρόμιο ἕναν νέο ἀρχιμανδρίτη με λαϊκά"

– Κάποιος, Γέροντα, ἔφερε στὸ Μοναστήρι ὀρθόδοξο ἱερέα μὲ παντελόνι. Νὰ παίρναμε τὴν εὐχή του; 

– Τί εὐχή νὰ πάρης; Νὰ λέγατε σ΄ αὐτόν ποὺ τὸν ἔφερε, ὁποιοσδήποτε καὶ νὰ ἦταν:
«Συγχωρέστε μας, ἀλλὰ εἶναι ἀρχή τοῦ Μοναστηριοῦ νὰ δίνουμε ράσο. Ἱερεύς νὰ ἔρθη μὲ παντελόνι σὲ ὀρθόδοξο γυναικεῖο Μοναστήρι; Δὲν ταιριάζει».

Ὅταν δὲν ντρέπεται αὐτός ποῦ τὸν ἔφερε ἤ ὁ ἴδιος ποῦ ἦρθε χωρίς ράσο, θὰ ντραπῆς ἐσύ νὰ τοῦ δώσης ράσο;

Κάποτε συνάντησα στὸ ἀεροδρόμιο ἕναν νέο ἀρχιμανδρίτη μὲ λαϊκά. Πήγαινε στὸ ἐξωτερικό καὶ μοῦ συστήθηκε:
«Εἶμαι ὁ πατήρ τάδε».
«Ποῦ εἶναι τὰ ράσα σου;», τοῦ εἶπα καὶ φυσικά δὲν τοῦ ἔβαλα μετάνοια.

Ἁγ. Παϊσίου Ἁγιορείτου: ΛΟΓΟΙ Α’ «Μὲ Πόνο καὶ Ἀγάπη»