Ήρθε η ώρα να προετοιμαστούμε για τη μετα-αμερικανική εποχή

Απόσπασμα:

«Μετά τον Ψυχρό Πόλεμο, η Δύση αρχικά υπέγραψε αρκετές πανευρωπαϊκές συμφωνίες ασφαλείας. Ο Χάρτης του Παρισιού για μια Νέα Ευρώπη το 1990, το Μνημόνιο της Βουδαπέστης το 1994 και το Έγγραφο της Κωνσταντινούπολης το 1999 όλα δεσμεύονται στην αρχή της «αδιαίρετης ασφάλειας», που σήμαινε «Δε θα ενισχύσουν την ασφάλειά τους σε βάρος της ασφάλειας άλλων κρατών».

Όλες αυτές οι πανευρωπαϊκές συμφωνίες ασφαλείας στη συνέχεια παραβιάστηκαν από την επιδίωξη μιας ηγεμονικής ειρήνης, με τη Δύση να επιμένει πως το ΝΑΤΟ πρέπει να μονοπωλήσει την ασφάλεια. Η γλώσσα μετατοπίστηκε από την «αδιαίρετη ασφάλεια» στην «ελευθερία» για να επεκτείνει το μπλοκ. Οι ΗΠΑ άρχισαν επίσης να καταργούν άλλες πανευρωπαϊκές συμφωνίες ασφαλείας, όπως ο ιδρυτικός νόμος ΝΑΤΟ - Ρωσίας του 1997, η Συνθήκη κατά των Βαλλιστικών Πυραύλων του 1972, η Συνθήκη για τις Πυρηνικές Δυνάμεις Μέσου Βεληνεκούς του 1987 και άλλες συμφωνίες που θα μπορούσαν να περιορίσουν τους Αμερικανούς.

Ακόμη και το διεθνές δίκαιο σύμφωνα με το Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών περιθωριοποιείται αναζητώντας εναλλακτική νομιμότητα σύμφωνα με την οργουελική έννοια της «διεθνούς τάξης που βασίζεται σε κανόνες».

Η Ευρώπη βρίσκεται τώρα σε μια επισφαλή κατάσταση, καθώς οι πανευρωπαϊκές συμφωνίες ασφαλείας έχουν καταργηθεί και δεν υπάρχει ηγεμονία για τη διασφάλιση της σταθερότητας και της τάξης. Το πρώτο ένστικτο ήταν συνεπές με την ηγεμονική τάξη - χρησιμοποιήστε απειλές και τελεσίγραφα για να κάνετε τη Ρωσία να αποδεχθεί τις επιταγές του ΝΑΤΟ. Ωστόσο, ελλείψει ηγεμονίας, οι Ευρωπαίοι απλώς απομονώνονται.

Η Ρωσία αναπτύσσει όλο και πιο προηγμένα όπλα και μειώνει γρήγορα την οικονομική, τεχνολογική και χρηματοοικονομική της εξάρτηση από τη Δύση ενισχύοντας την οικονομική της συνδεσιμότητα με την Ανατολή. Οι προσπάθειες των ΗΠΑ, της Ουκρανίας και της Πολωνίας να σαμποτάρουν τον Nord Stream 2 θα έχουν παρομοίως ως αποτέλεσμα οι ευρωπαϊκές βιομηχανίες να γίνουν λιγότερο ανταγωνιστικές, καθώς το φθηνό ρωσικό αέριο πηγαίνει στην Ασία.

Η Δύση μπορούσε προηγουμένως να απορρίψει ή να αγνοήσει τη Μόσχα όταν πρότεινε ότι θα μπορούσε να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ, προτείνοντας μια νέα ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική ασφάλειας το 2008 και μια Ευρώπη από τη Λισαβόνα έως το Βλαδιβοστόκ το 2010. Ωστόσο, αυτή τη φορά είναι διαφορετικά. Η Ρωσία αντιμετωπίζει μια υπαρξιακή απειλή με την επέκταση του ΝΑΤΟ στην Ουκρανία και η Ρωσία έχει τα οικονομικά και στρατιωτικά μέσα για να εξισορροπήσει τη δυτική μονομερή προσέγγιση.

Οι δυτικές πρωτεύουσες συμβιβάζονται απρόθυμα με το τέλος της ηγεμονίας και της μονομέρειας και την επακόλουθη ανάγκη αποκατάστασης της συμφωνίας για την πανευρωπαϊκή ασφάλεια. Η Μόσχα απαίτησε τώρα το τέλος της εποχής της ηγεμονίας του ΝΑΤΟ και την επιστροφή στην αρχή της αδιαίρετης ασφάλειας. Το Κρεμλίνο φαίνεται να σχεδιάζει μια εποχή όπου η Αμερική έχει μικρότερη σημασία. Πόσο καιρό θα περάσει μέχρι να αρχίσει να κάνει το ίδιο και ο υπόλοιπος κόσμος;»

πηγή