Απόσπασμα:
«Όσιος Μάρκος ο Ασκητής
Ἄς ὑποθέσουμε
πώς εἶναι δώδεκα τά πάθη. Ἄν ἀγαπήσεις ἕνα ἀπ’ αὐτά μέ τή θέλησή σου, εἶναι ἱκανό
νά ἀναπληρώσει καί τά ἄλλα ἕντεκα.
Αἰτίες
κάθε κακίας εἶναι ἡ κενοδοξία καί ἡ φιληδονία. Ἐκεῖνος
πού δέν τίς μίσησε αὐτές, δέν νικᾶ κανένα πάθος.
Ρίζα ὅλων
τῶν κακῶν ἔχει ὀνομαστεῖ ἡ φιλαργυρία (βλ. Α΄ Τιμ.
6:10). Αὐτή, ὡστόσο, σαφῶς ἀποτελεῖται ἀπό
τήν κενοδοξία καί τή φιληδονία. Ἀπ’ αὐτά τά τρία πάθη, τή
φιλαργυρία, τήν κενοδοξία καί τή φιληδονία, τυφλώνεται ὁ νοῦς.
Ἐξαιτίας αὐτῶν
τῶν παθῶν, ἔχουν αὐξηθεῖ τόσο πολύ ἀνάμεσα στούς ἀνθρώπους ὁ θυμός, ἡ ὀργή,
οἱ πόλεμοι, οἱ φόνοι καί ὅλα τά ὑπόλοιπα κακά.
Πρέπει, λοιπόν, νά τά μισήσουμε ὡς μητέρες τῶν κακῶν
και μητρυιές τῶν ἀρετῶν.»
(«Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ» τ. 34, ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΡΑΚΛΗΤΟΥ)
No comments:
Post a Comment