"Σήμερα μερικά Μοναστήρια κάνουν ὅ,τι τούς βολεύει καί τό θεωροῦν ὅτι εἶναι παραδοσιακό, καί ἀντί νά εἶναι παραδοσιακά γίνονται… παραβασιακά"

– Γέροντα, ὅταν μία ἀδελφή εἶναι καινούργια σὲ ἕνα διακόνημα καὶ βρίσκη μία ὁρισμένη τάξη, εἶναι σωστό νὰ κάνη ἀλλαγές; 

–Τὸ πιὸ σπουδαῖο εἶναι νὰ κρατᾶτε αὐτὰ ποὺ εἶναι δοκιμασμένα. Διαφορετικά, φεύγει ἡ παράδοση καὶ μένει ἡ παράβαση.

Τί θὰ πῆ παράδοση, τί θὰ πῆ παράβαση! Πόσο διαφέρει τὸ ἕνα ἀπὸ τὸ ἄλλο! Τὴν παράβαση νὰ τὴν κάνουμε παράδοση;

Σήμερα μερικά Μοναστήρια κάνουν ὅ,τι τούς βολεύει καὶ τὸ θεωροῦν ὅτι εἶναι παραδοσιακό, καὶ ἀντί νὰ εἶναι παραδοσιακά γίνονται… παραβασιακά.

Πῶς θὰ ἔρθη μετά ἡ διάκριση ἡ πνευματική, ἄν δὲν ὑπάρχη ἡ πνευματική εὐαισθησία; Βλέπετε, στὸν Μοναχισμό χρειάζεται ἄλλη γραμμή∙ οὔτε ἡ στρατιωτική οὔτε ἡ «κινησιακή» οὔτε ἡ συνεταιριστική, ἀλλὰ ἡ μοναχική, ἡ δοκιμασμένη, ἡ ὁποία ἔχει τὸν χαρακτήρα τῆς πατερικῆς γραμμῆς.

Μπορεῖ νὰ λέγεται καμμιά φορὰ «πατερική γραμμή» καὶ ἡ ἄλλη ψευτοθεωρητική μοναχική γραμμή, ἡ ὁποία ὅμως δὲν ἔχει καμμιά ἐσωτερική σχέση μὲ τὸν Μοναχισμό καὶ τούς Πατέρες, ἀλλὰ τὴν λένε ἔτσι, ἁπλῶς γιατί διάβασαν τούς Πατέρες.

Ἁγ. Παϊσίου Ἁγιορείτου: ΛΟΓΟΙ Α’ «Μὲ Πόνο καὶ Ἀγάπη»